Добро пожаловать!
Www.istmira.Ru
 
Первобытное общество
Древний мир
Средние века
Новое время
Новейшее время
Первая мировая война
Вторая мировая война
История России
История Беларуси
Различные темы



Контакты

 

 

логин *:
пароль *:
     Регистрация нового пользователя
 Таямніцы полацкай гісторыі Страница - 1
Таямніцы полацкай гісторыі Страница - 1

Таямніцьі



Полаикай



Гісторьіі


Таямніцы полацкай гісторыі Страница - 1

Уладзімір АРЛОУ



Іаямніцьі



Полацкай



Гісторьй



Мінск 4 Беларусь» 1994



ББК 63Л(2Б) Л 82 УДК 947.65



Кніга выдадзена пры Удзеле Полацкай асацыяцых дзяржауных прадпрыемствау < Ініцьіятьіва» і Полацкага камбіната будаунічьіх матэрьхялау. 1дэя выдання належыць старшині асацыяцьхх народ наму дэпутату Бела рус і Уладзіміру Цялежнікаву.



Рэдактар Э. Н. ГНЕУКА Мастак Г. I. МАЦУР



Старыя паштоУкі са збору полацкага калекцыякера Эдуарда Давыдоускага пры удзеле філакартьхста Вячкі Целеша (г. Рыта).



Здымкх і фотарэпрадукцьп Эрнста Цецярэускага, Сяргея Тара-сава, Валянці на Ждановіча, Валерия Слюнчанкі, Міхася Раманю-ка, Аляксея Хадьікі, Міхася Чарняускага, Алеся Жьінкіна, Вячкі Целеша.



Малюнкі-рзканструкцьіі ся рэдняве чных беларускіх воінау выкана у Уладзімір Кісльї.



Аутар выказвае шчырую падзяку загадчыцы Музея беларуска-га кшгадрукавання Галхне Ладэкавай. спадарынх Надзе! Салодкай, супрацоУшку Полацкага краязнаУчага музея Льву Данько, фота-майстру Эрнсту ЦецярэУскаму, дактарам пстарычных навук МБ хасю Ткачову! Георгно Штыхаву, супрацоУшкам 1нстытута псто-р! ш Акадэмн навук Б ел ару с 1 Сяргею Тарасаву 1 Генадзю Саганов! - чу, мастакам Уладзхм1ру КрукоУскаму I Уладз1мхру Кхсламу, гкторыкам Мхколу Ермалов! чу 1 Валянцхну Грыцкевхчу, арх1тэк-тарам-рэстауратарам Валерыю Слюнчанку 1 Вадзхму Глшшку, супрацоунхку Пецярбургскай публхчнай б1бл1ятэк! 1мя Салтыкова Шчадрына Мхколу Нхкалаеву.



Шчырае дзякуй за дапамогу прадста Ушкам беларускага за-межжа спадарам Кастусю Акулу х Мхколу Ганько (Канада), Кастусю Мерляку, Сяргею Каршловхчу, Васхлю Мельяновь чу, Мххасю Белемуку (ЗША).



© У. А, АрлоУ, 1994 © Афармленве. Г. I. Мацур, 1994



Прызнанне у любові



Любоу да горада нагадвае каханне да жанчыны.



Гэта вялікае шчасце, калі недзе ёсцъ город, які чакае цябе, каб затумць крылом спакою і зрабгць мацнейшым. Горад, чыё імя ты часта паутараеш у думках, як імя блізкага чалавека, шукаючи і заусёды знаходзячы нейкі патаемны сэнс з усё новимі І новымг адценнямг: чуєш у гм то ціхамірнае цурчанне Палаты з яе расчасанымг плынню зяленимі *ру-салчынымг косамі», то ваяунлчы поступ полацкіх палкоу, то вусцішни гуд полымя над абложанымг ворагам замкамі...



Любоу да горада — вялікая таямніца, у якой нялёгка прызнацца.



I усе ж я адважваюся зрабгць гэта. Маім признанием будзе кніга, якую вы трымаеце у руках.



Пра мой горад выйдзе яшчэ мноства кніг, але думаю, што напісаць адну з іх маю права і я. Бо радзільня, дзе з'явгуся на свет, месцІлася на Верхнім замку, за нейкую сотню крокау ад Сафійскага собора, куды, як казала мама, вьіходзілі вокны палаты (значыцца, звангцы і крыжы святое СафІі — маё, няхай сабе І неусвядомленае, але першае уражанне аб навакольным свеце). Бо нашай улюбёнаю дзіцячай гульнёй былг пошукі лёхау, што у сярэднявеччы выводзій з полацкіх саборау на другі бок Дзеты. Бо, починаючи гадоу з сямі, мы з сябрамі натхнёна займаліся на дзвінскіх берагах археала-гічнимі даследзінамі, і шчодрая рака пасля кожнае паводкі дарыла нам то старадаунюю манету, то проста ржавыя жаля зякі, якія здаваліся нам наканечнікамі дзідау. Бо Дзвіна навучыла мяне плаваць і берагла, калі я, схаваушы адзенне на беразе пад перакуленым чоунам., упершыню пераплывау яе, не ведаючы, што тут, насупраць СафійкІ,— самая ві-рыстая мясціна. Бо на наших дзгцячых вачах узривалі МІка-лаеускі собор, і мы ужо разумелі, што чиніцца злочинства. Бо тут, у Полацку, я першы раз закахауся, адсюль паехау вучыцца на ггстарычны факультэт Беларускага універсітзта, тут упершыню скакау проз купальское вогнішча і напісау свае першыя вершы і апавяданні. Бо і цяпер у маей менскай кватэры мне часта здаецца уранні: вось падыду да вакна, а за ім — зялёныя берагі і поуная, як вока, вясновая Дзвіна.



Бо Полацк — радзіма маёй души.



Мне хочацца, каб, читаючи гэтую кнігу, вы пачулі непа-рауналъны пах выцвглых пергаменау, і гаману полацгсага веча, г артылерыйскую канонаду часоу Наполеона... Каб, прачытаушы яе, ніхто не моршчыу бы лоб, пакутліва успамі-наючы, што яму вядома пра дойліда Іаана, ювеліра Лазара Богшу або князя Усяслава Чарадзея. Буду усцешаны, калі нехта паспрабуе намалявацъ свае радаводнае дрэва, нехта захоча падняцца у келлю святой Еуфрасінні, а нехта засядзе у бібліятзцгя ці у архіве, збіраючгяся раскрыць пакі-нутыя полацкай гісторияй шматлікія таямнщы.



Гэта не падручнік і не навуковае доследование. У сваім аповядзе я буду забягаць наперад, у сучаснасць, і зноу вяр-тацца у далекій стагоддзі. Буду выказваць небясспрэчныя гтотэзы і меркаванні.



Я не абяцаю, што скажу пра Полацк усе - на гэта не хопгць і сотні тамоу. Але я абяцаю вам сказаць шмат новага, знаёмага дагэтуль толькі вузкаму колу гісторикау. Абяцаю распавесці пра таямніцу крыжа Еуфрасінні і пра загадкавы лёс найбагацейшай бібліятжі Сафійскага собора, пра По-лацкі кадзцкі корпус і пра той час, калі Полацк быу сталіцай ордэна езуітау...

 
  • Публикация расположена в следующей рубрике:
  •