Добро пожаловать!
логин *:
пароль *:
     Регистрация нового пользователя
 Беларускае народнае адзенне Страница - 5

Кашулі у ім кроіліся звычайна з гесткай, комплекс са спадніцай і прышыуным ліфам-гарсзтам нагадвае сарафан. Неглюбскаму строю уласцівьі комплекс з панёвай (тыпу платы), агульнае уражанне ад яко-га — мажнасць і статнасць. У дзявочы гарнітур ува-ходзілі паясная адзежына калышка, галауны убор кубак.

Цэнтральная Беларусь. У цэнтральнабелару-скіх строях найболып яскрава выяуляецца стры-манасць і паэтычнасць нацыянальнага касцюма. Народный майстры цураюцца, пазбягаюць знешняй зфектнасці і імпазантнасці вырабау, імкнуцца да унутранай цзльнасці, гатычнай манументальнасці і тонкай вьіразнасці ансамбля.

У Пухавіцкгм строг адлюстроуваюцца класічна-традыцыйныя прынцыпы мастацкага вырашэння адзення Цзнтральнай Беларусі: стройнасць і некато-рая выцягнутасць лініі фігурьі, ашчаднае, але змя-стоунае аздабленне. Гарманічную ураунаважанасць Капыльска-Клецкаму строю прьідавалі чырвоны каптур, зялёны або цбмна-сіні гарсэт, вясёлкавыя пералівьі андарака, прастата і яснасць арнаменту. Вобразная сістзма Слуцкага строю — у вялікіх, нібьі буслянка, галауных уборах (адмыслова павітая хустка), доугіх цёмных гарсэтах, у амаль поунай адсутнасці натыкання і вышыукй Вышыука не ады-грывае вялікай ролі і у Вілейскім строг, дзе народный майстры як мага пауней вьїкарьістоувалі пры-родныя якасці льну, сукна ці крамных тканін. Пры-кметньїмі часткамі адзення бьілі тут аксамітньї ці шауковы каптур і суконны бурное. Ляхавщкг строй уражвае арьігінальнасцю і маляунічасцю жаночых галауных уборау (падвічка, намітка ці хустка, аздоб-леная пукамі зеляніньї, букетамі кветак), сакавіта-напружаньїмі колерамі андаракау і спадніц-вьібі-ванак, разнастайньїмі шьійньїмі, нагрудньїмі і на-спінньїмі упрьігожаннямі (пацеркі, стужкі, абразкі).

Панямонне. Касцюм Панямоння має шмат агульнага з цзнтральнабеларускім. Назіраецца схіль-насць, асабліва у паясным адзенні, да зялёнага і валошкавага колерау. Касцюм гэтага рзгібна рана зазнау уплыу гарадской моды, што адбілася у спе-цьіфіцьі верхняй вопраткі.

Ваукавьгска-Камянецкі строй — узор выключ-най адпаведнасці крою і аздаблення касцюма постаці чалавека. Дьінамічнасць і узнёсласць мастацкага вобраза дасягалася каскадам складак андарака, світ-кі і выбеленага кужалю наміткі. Адметныя часткі Навагрудскага строю — кашуля-гарсоука, чорны з кляпамі баскі гарсэт, кароткая з белага сукна аб-ціслая курта (жакетка). У аздабленні вьітрьімлі-ваецца своеасаблівьі рытм і маштаб дэталей. Мастоу-скі строй спалучае сакавітасць тонау цбмна-сіняга ці малінавага андарака з адносна беднай распрацоу-кай арнаменту. Выразная частка касцюма — кароткая курта (разнавіднасць світьі).

Наддзвінне. У параунанні з іншьімі рзгібнамі Наддзвінне найменш захавала старадаунія і трады-цыйныя формы адзення. З прычыны геаграфічньїх і сацьіяльна-зканамічньїх фактарау тут у сярздзіне XX ст. распаусюдзіуся касцюм накшталт гарадскога, а у вырабе тканін — ручная набойка. Менавіта набойка істотна пауплывала на вобразна-пластычны і арнаментальна-каларыстычны лад касцюма. У строях наглядаецца улюбёнасць у блакітньї колер і дробнаклятчасты узор у паясным адзенні. Асноуным з’яуляуся комплекс з прышыуным ліфам, у асобных раёнах — сарафан. Абавязковым кампа-нентам жаночага гарнітура быу фартух.

Дубровенскі строй має дауні (са спадніцай, ільняньїм фартухом і куртай — безрукаука з сукна, пацягненага белым каленкорам) і больш позні (са спадніцай, прышыуным ліфам і поясам) комплексы.

Чырвона-бардовы колер вышывак часта дапауняец-ца блакітньїм і жоутым. Лепельскі строй характа-рызуецца спалучзннямі белага, блакітнага, вохры-ста-жоутага і чорнага колерау у аднатонных ці пярэстатканых спадніцах, лагічнай кампазіцьіяй дэ-кору і яснай архітзктонікай.

Мастацкая спадчына беларускага народнага адзення яркая і непауторная. Неад’ємная частка духоуных здабыткау нацьіі, яна дапамагае фармі-раваць культурны воблік сучасніка, плённа паслу-жыць новым пакаленням. Беларусь, якая заняла «свой пачэсны гасад між народамі» (Я. Купала), ганарыцца сваёй спадчынай па праву, па высокаму сыноуняму абавязку.

Данная работа раскрывает и классифицирует типичные черты белорусской национальной одежды. В ней рассматриваются разнообразные виды и формы народного костюма, способы и приемы его кроя, пошива, колористико-композиционного решения, художественнодекоративной отделки и орнаментики, особенности ношения. Выделяются характерные признаки нарядов различных регионов Белоруссии.

Датировка иллюстраций альбома приурочена ко времени бытования предмета. Дается история традиционной одежды, описываются основные составные части и конструктивные элементы народного костюма, который складывался с XIII в., одновременно с формированием белорусской народности, отмечается роль его в современной жизни, практике моделирования и сценографии.

Главное внимание уделено женской одежде, с наибольшей яркостью и полнотой воплощающей художественное мышление народа, богатство его фантазии, развитость вкуса и чувство меры. В ансамбль женской одежды входили рубаха, юбка, передник, пояс, горсет, головной убор, обувь.

Рубаха («кашуля») из льняного домотканого полотна, крой туникоподобный, с прямыми плечевыми вставками или на кокетке. Ткаными или вышитыми узорами из красной, красно-черной пряжи украшались обычно рукава, плечевые вставки, воротник, пазуха (при различном композиционно-орнаментальном оформлении в выделенных регионах). Юбка («спадница», «андарак»), шерстяная или льняная, разнообразна по цвету и узору (клетка, полоса). Белый льняной передник колоритом и орнаментом близок

 
  • Публикация расположена в следующей рубрике:
  •  

     

    Другие материалы по теме. Литература. История Беларуси.

     

    Www.istmira.ru